Geçen sene bu zamanlar

        Geçen sene bu zamanlar çok mutsuzdum. o kadar çok ağlıyordum ki her gün gözüm sürekli enfeksiyon kapıyordu. tabii bunda, o sırada yeni tanı konulan majör depresyonumun, birlikte olduğum insanın narsist abuselarının ve günden güne kötüleşen panik ataklarımın neden olduğu bağışıklık düşüklüğü de oldukça etkili. yemek yiyemiyor sürekli kilo veriyordum. bunun bir nedeni de yine birlikte olduğum kişinin bana "balık etli" demesiydi. kendimi o kadar işe yaramaz, şımarık, itici ve şişman (ve daha bir sürü şey) hissettirmişti ki abuserım, sürekli hastalanmamı da fiziksel olarak yetersiz bir insan olmama bağlıyordum. Kendisi sağolsun ordan burdan topladığı STDlerle beni hastanelik edip, yumurtalıklarımdan başlamak suretiyle tüm bedenimi (literally tüm bedenimi; yumurtalık, akciğer, karaciğer,böbrek ve kalp) enfekte edip, beni ölüme yaklaştırıp, bir hastane odasında yapayalzıken "kimse neyim var bilmiyor, vücudum sürekli şişiyor, sürekli ateşim var,  her hareketim acı veriyor, sanırım yakında öleceğim "düşüncesiyle baş başa bıraktığı için ölümden dönüşümden sonra hastaneden beni çıkarmaya annem gelmişti ve bana evde bakıyordu. bu arada hakkını yemeyelim, kendisi hastaneye geldi ve masraflarımı ödeyip, vicdanını rahatlattı ! ve sonra beni zaten hasta olmakla ama virüsün vücudumda pasif halde kalmasıyla ve onu haksız yere suçlamamla suçladı. Ben de kendimden şüphe ettim doğrusu. ÖYLE BİR MANİPÜLASYON DEHASYDI İŞTE..... Neyseki kendisinin sınıf kinini birlikte olduğu kadınlardan çıkaran narsist bir ruh hastası olduğunu psikoloğum ve çevremdeki insanlarla farketmemden sonra bu aşırı trajik, yorucu, hatırlayınca hala kalp kıran hikayemizden sağlam çıktım. Şu an maşallah iyiyim. Ya hatta baya iyiyim.

        Şöyle ki bu kişiden ve biraz da her şeyden uzaklaşmak için dünyanın bir ucuna gitme kararı aldım ve hiç düşünmeden bir anda sri lankaya bilet aldım ve gerçekten bu benim hayatımda aldığım en kritik karar falan olabilir şu ana kadar :D neden sri lanka sorusunun cevabı : çünkü ismi güzeldi. gidene kadar ve gittikten sonra bir süre daha da bu kişiyle iletişimim oldu. ama aslında gittiğim an hayatım değişti :D

         Öncelikle okyanusu geçince gerçekten dertler de biraz arkada kaldı ister istemez ve sri lanka ÇOOOOK GÜZELDİ. ben tek yön bilet almıştım napacağım da belli değildi. Hiç bir beklentim de yoktu açıkçası. belki de bu yüzden 5 aylık yolculuğum bu kadar harika geçti. Sri lanka, singapur, tayland ve baliye gittim. çok değişik insanlarla tanıştım, hepsi çok sevimliydi. hepsi beni çok sevdi. çevremde küçük hesaplar yapmayan, komik, zeki, eğlenceli büssü insan oldu hep. sürekli ne kadar güzel, zeki ve lovely olduğumu duydum (hayır bana yazan çocuklardan değil). Bunları duymaya çok ihtiyacım vardı çünkü eski birlikteliğimde tek duyduğum şey ne kadar ; rahatsız edici, şımarık, itici, içten pazarlıklı, sinsi, mutlu olmayı beceremeyen, ruh hastası, göbeğine "ramen" sevilen bir balık etli falan filan olduğumdu. 

        Büssürü insanla tanıştım narsist birlikteliği olmuş ve ardından çok zor mental süreçlerden geçmiş. çok içten "seni anlıyorum ve hepsi geçecek"ler duydum. çok farklı ırk ve meslek gruplarından narsistlerin nasıl aynı patternde hareket ettiklerini hayretler içinde farkettim ve bu mükemmel terapiyi yanımda yine çok farklı ırk ve meslek gruplarından minnoş büssürü insanla çoğu zaman harika bir gün batımını izlerken yaptım. 

        sayısız mükemmel gün batımı gördüm. bazılarında kafam iyiydi ve gün batımı o kadar mükemmeldi ki beynim bana oyun oynuyor sandım, ertesi gün baktım cidden harikaymış. junglellarda gezdim ve evlerde zorla büyüttüğümüz bitkilerin gerçekte ne kadar harika olduğuna üzülmeli şaşırdım. aşırı değişik şeyler yedim, asyalılar bi garip ama tatlılar baya. devvvvv partiledim devvvvv. yani nasıl anlatsam... çooook değişik konseplerde partiledim jungleda trance hippieden tut skyscraper rich kids of the town a kadar (o biraz hot girl kotenjanı cidden). ve aşık oldum :') inanması güç ama duygusal enkaz olarak 0 beklentiyle çıktığım bu yoldan iyileşip, kendimi tanıyıp bir de aşık olarak döndüm. 

        Healthy love ne kadar harika bir şeymiş, insan kendisine acı çektiren insanların verdiği yakıcı hissi aşk sanıyor. Bir insanı düşündüğünde bile yüzüne bir gülümseme gelmesi, gerçekten sevildiğini hissetmek falan çok güzel. Bir de manitim ,hava atmak gibi olmasın da üf ya da olsun, bence çok yakışıklı. Sadece bence değil eş dost arasında ismi zor olduğundan kısaca "yakışıklı" deniyor kendisine. 1 haftaya geliyor, bir tık heyecanlıyım. bu arada depresyon falan zaten biteli çok oldu, panik atağı geçtim ufak bir anksiyete bile olmuyor. (yanımızdaki insanların mental sağlığımız üzerindeki etkisi korkunç ya.  annem "umarım iyi insanlarla karşılaşırsın" derdi de ben bu kadar derin bir söz olduğunu anlamamıştım :D )bazen o kadar mutlu ve iyi hissediyorum ki aklıma geçen sene bu zamanlar olduğum nokta geldiğinde dehşete düşüyorum. O gerçekten ben miydim diyorum. Biraz cheesy olcak ama bendim ve o beni, yine ben alıp şu anki bene çevirdim. AFFERİM KIZ BANA